Untitled Document





• มหกรรมป่วย •

 

                                      มหกรรมป่วยมหกรรมป่วย

 

นับว่าช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา แทบได้ว่าเป็นมหกรรมอาเจียน+ท้องเสีย

ของเดนนิสกันทีเดียว ซึ่งเพราะป่วยเป็นไวรัสลงกระเพาะ แรกเริ่มจาก

อาเจียนถี่ แล้วมาหยุดอยู่ที่ท้องเสียตบท้าย สัปดาห์แห่งการปั่นผ้า

กำจัดคราบ จึงเกิดขึ้นทุกๆ วัน และหลายๆ รอบตลอดที่มีการป่วย

 

มหกรรมป่วย 

 

                                * หมดสภาพ *

 

 

จนอิชั้นชักจะออกอาการมึนงง อยู่กับวังวน ซัก-ตาก-เก็บ-รีด เครียด

เหมือนกันนะเนี๊ยยยย~ ไวรัสลงกระเพาะรอบแรกของคนลูกทำท่าดี

วันดีคืน ทีนี้เกิดมาโหมโรง.. เหยื่อคนพ่อโดนเป็นรายต่อไป อ้วกพุ่ง

จนท้องไส้โล่ง พ่อบ้านนอนซมพร้อมพิษไข้ไป 2 วันติดๆ กัน

 

มหกรรมป่วย

 

                            * พร้อมใจกันป่วย *

 

 

ส่วนคนลูกพอจะหายดี เจ้าเด็กคนนี้ดันแอบหม่ำช๊อคโกแล๊ต เหตุเพราะ

โดนงดช่วงป่วยที่ผ่านมา แถมยังกลัวหม่าม๊าจะจับพิรุธ รีบรุดแอบเขมือบ

ที่มุมห้องเชื่องช้าเป็นที่ไหน(ทีอย่างงี้อย่างเร็วนะย่ะ!) คราบช๊อคโกแล๊ต

เกรอะกรังเต็มรอบปาก แล้วปานนั้นวิ่งตาตั้งมาบอก.. ไม่ได้ทำกิจอันใด

 

มหกรรมป่วย 

 

มหกรรมป่วย

 

                             * ลื่นแล้ว ลื่นอีก *

 

 

ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นแหล่ะ อาการท้องเสียถ่ายเหลวเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

จวนจะหายอยู่แล้วนะนั่น !! อิชั้น(จำเป็น) ต้องขยันปั่นผ้าอีกระลอก

(เหมือนกลับมาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่เลยแฮะ) ไม่อยากบอกเลยว่า..

กำลังจะสบายแรง เบาใจอยู่แล้วแท้ๆ นะเออ..

 

มหกรรมป่วย 

 

                     * อีกสัก(หลายๆ) รอบดีกว่า *

 

 

แต่พอมีกำลังใจอยู่บ้าง ที่ทั้งป่วยรอบแรกและรอบสอง เดนนิสยังถือ

ว่าทานได้ป้อนหายเหมือนเคย อีกทั้งอาการร่่าเริงยังคงเดิม แต่มีเพิ่ม

เติม คือคนๆ เดียวผลัดเปลี่ยนชุดยังกะเล่นมายากล เหอ เหอ อิชั้น-

พยายามกระตุ้นเรื่องน้ำดื่ม ซึ่งเจ้าตัวก็ดื่มและพ่นเล่นไปด้วยในตัว

ได้อย่างเสียอย่างก็ยังดีเนาะ แง่มๆๆ

 

มหกรรมป่วย 

 

                                * มองเหม่อ *

 

 

พวกเราเห็นว่าอากาศน่าคบ และแสงแดดก็ยังไม่งก เปล่งพลังออกมา

เต็มที่ ซึ่งพอลูกชายเริ่มหายดี มีเหรอจะไม่ชวนเดนนิสออกไปสนุกที่

สนามเด็กเล่น(แหล่งใหม่ที่พึ่งค้นพบ) ที่เล่นนอกบ้านแห่งนี้พวกเรา

ถูกชะตา แล้วก่อนหน้าพากันไปมัวช้าอยู่ที่ไหน ถึงได้ค้นพบเลทล่า

ช้าเอาป่านนี้

 

มหกรรมป่วย 

 

                         * สะพานไม้โยกเยก *

 

                                     .......

 

มหกรรมป่วย 

 

                         * ผูกมิตรกับม้าโยก *

 

 

เดนนิสน้อยสนุก พ่อบ้านสบาย(เนื่องจากได้นั่งพักนานๆ) ส่วนอิชั้น

มีงาน? กรั่กๆๆ สำรวจตรวจสภาพคล่อง คอย(แอบ) มองผู้ปกครอง

ท่านอื่นๆ แล้วจะอยากรู้อยากเห็น ไปเพื่อการใดกันละเนี๊ย? ฮ่าๆๆ

ถึงตั้งโจทย์ถามตัวเองไป ก็ยังหาคำตอบไม่ได้อยู่ดีนั่นเอง แฮ่ๆๆ

สรุปเป็นคนอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่เป็นพิษเป็นภัยผู้ใดนะก๊า(แต่

แพ้ภัยตัวเอง ชะเอิงเอยยยย..)

 

มหกรรมป่วย 

 

มหกรรมป่วย

 

                      * เพื่อนใหม่มีไม้มาคุม ฮี่ๆๆ *

 

 

พอตกเย็นมา เริ่มมองหาของอร่อย จะมาเสียวินัยหมดสภาพก็ตอนหิว

นี่แหล่ะจ้า น้ำหนักเริ่มปรับเข้าที่ แต่จะมีวิธีไหนบ้าง..ทำให้ตัวเองจิต-

แข็ง หยุดตามใจปากได้จริงๆจังๆ กับเค้าสักทีนะ !! อย่างวันนี้ก็ล่อ

แซ่บทั้งวันจนกระทั่งยันเย็น พอตกดึกมา สำนึก(ผิด) ขึ้นมาได้ก็

สายไปเสียแล้ว แง้ๆๆ

 

.

..

...

 

จบแบบสลึมสลือ

เจอกันใหม่ไดอารี่ครั้งหน้าคะ

                                  มหกรรมป่วยมหกรรมป่วยมหกรรมป่วย

มหกรรมป่วยมหกรรมป่วย

     Share

<< เมษาพาฝนเรื่องเล่าวันฟ้าใส >>


Posted on Sat 10 Apr 2010 2:23



PAUSE
วิ่งสู้ฟัด
Rhythm of the rain
Summer time
เรื่องเล่าวันฟ้าใส
มหกรรมป่วย
เมษาพาฝน
เก็บตะวัน
ชีวิต
Love is all around
^^"




 

 



 

อัพนานแล้วเหรอ ไม่ได้แวะมาเลยอ่ะ โทษทีนะจ๊ะ

ป่านนี้เดนนิสกับคุณพ่อบ้านคงหายป่วยแล้วเนาะ ส่วนอั๋นศรีกับเพื่อนๆ คงจะเที่ยวกันสนุกสนานแมนบ่ ว่าแต่ได้ข่าวสนามบินปิดไหม เนื่องจากเถ้าภูเขาไฟระเบิดที่ไอร์แลนด์อ่ะ เห็นว่าบางทีอาจจะยาวถึงสามอาทิตย์(จริงดริ) ไอ้จอยบอกไม่แน่ถ้าปะทุอีกก็ต้องปิดอีก อาจนานถึงหกเดือน ป๊าดด ขออย่าให้เป็นเช่นนัน้เลยแล้วข้อยจะกลับไทยได้ยังไง ไม่ย๊อม ไม่ยอม ไหนจะเสื้อแดง เสื้อชมพู เสื้อเหลืองที่ไทยอีก โอ๊ย ปวดเฮดมากเค่อะ ... ขอบอก

ปล. คิดถึงเสมอเด้อ แม้จะไม่ค่อยได้มาเม้นท์หรือมาเม้นท์ช้าแต่ก็มานะจ๊ะ รักน๊าจุ๊บ ๆไว้เม้าท์กัน
May   
Sat 17 Apr 2010 4:22 [2]


ป่านนี้ม่วนซื่นโฮแซวกันสุดๆไปแล้วใช่ไหมก๊า???

อย่ามัวแต่เฮฮาปาร์ตี้เด้อ เอารูปมาลงด้วย อิชั้นอยากดูผองเพื่อนไฮโซของคุณค่ะ....

อิชั้นเป็นบ้า ตัดผมให้หวึ่งน้อย สั้นเป็นบ๊อบเทเลย จากหวึ่งศรี กลายมาเป็นหนูหิ่นอินเตอร์ ก๊ากกกกก อิชั้นทำอะไรลงไป แต่ก็ดีแล้วหล่ะ ผมจะได้ยาวเท่าๆกันน้อ ก็มารู้ตอนตัดให้เท่าๆกันนี้แหล่ะว่า ผมหวึ่งน้อยตรงสลวยเหมือนแม่ ก๊ากกก พูดได้แบบเต็มปากและยืดอก ..........ดีใจที่ผมลูกไม่หยิกอย่างที่เคยเดาๆและกลัวๆ เพราะอิชั้นไม่ชอบค๊า... รับไม่ได้จริงๆ แต่ก็ต้องรอดูตอนยาวน้อ ถึงแม้จะไม่ตรงมากเหมือนพี่ชายเค้า แต่ขออยางเดียวอย่าหยิก...หยักศกนิดๆได้ไม่ว่ากัน ..................

คิดถึงเด้อ แวะมาเฉยๆ รู้ว่ายุ่งแต่จะมาแวะ....
ออย   
Thu 15 Apr 2010 17:47 [1]




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

Theme Design by MUU-TAH