 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Posted on Sat 23 Aug 2008 2:25 |
หัวโน 
เครื่องคอมเด้งเปิดอัตโนมัติ ซึ่งก็ไม่ใช่เครื่องไฮเทคมาจาก
โลกอนาคตประการใด แต่ตัวเครื่องกำลังจะเจ๊ง..น่ะสิค๊าาาา~
ชิ้นส่วนอะไรสักอย่างในตัวเครื่อง มันรวนระรวยรินใกล้หมด
สภาพเข้าไปทุกขณะ
ยิงคำถามพ่อบ้านไปเป็นสิบ ได้คำตอบไม่มีซ้ำเป็นสิบครั้งเหมือนกัน
แล้วไหนบอกว่าเป็น "กูรู" รู้เรื่องคอมชำนาญการนัก เอาแค่ผ่านด่าน
ตอบคำถามให้ถูกต้องซะก่อนเถ๊อะ~ เมื่อวานซืนเครื่องคอมทำท่า
จะแฮ๊งค์หนัก ตัวเครื่องเริ่มรวนเด้งดึ๋งเปิด- ปิด มาเป็นระลอกคลื่น
จดๆ จ้องๆ สมุดจิ๋วของใครหว่า?
พ่อบ้านไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ตีสีหน้าไม่เชื่อถือตามสไตล์เค้าล่ะ !!
หาว่าอิชั้นแกล้งอำให้งงงวยเล่น ถึงขั้นท้าดวล ถ้าเครื่องเปิด-ปิด
เองอีกรอบ ดินเนอร์มื้อหน้า ม่วนชื่นเด๋อ-นาง-เด่อ นอกบ้านทันที
เป็นพระคุณสูงยิ่งเค่อะ รับคำท้า.. ปิดศึกเดี๋ยวนั้น
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เครื่องคอมกลับตารปัตร น่ารักขึ้นมาเชียว ฮ่วย..
ยังไงกันเนี๊ยยยย~ อิชั้นเริ่มอยู่ไม่สุข ความน่าเชื่อถือลดลงได้ ไม่มี
หวั่นบ่หยั่นเด้อเค่อะ แต่ที่ห่วงแสนกังวลจนเป็นเอามาก คงเป็น
ความแซ่บนอกบ้าน ที่ทำท่าจะเป็นหมันเข้าซะแล้ว อิชั้นจริงจัง
การกินมากไปไหม??? 
จะรอดเงื้อมมือมนุษย์น้อยอยู่บ่ค๊าาาา~
รอนานเกินทน ห่วงซ่อมร่างซะมากกว่าทีนี้ สงบจิตพากันเข้านอน
จู่ๆ ดึกสงัดเครื่องเด้งเปิดอัตโนมัติขึ้นมาใหม่ แต่ทว่าเรื่องท้าดวล
เห็นจะเลือนลาง ทำลืมไม่ติดใจอะไรแล้วจริงจริ๊งงงง~ แต่ที่กำลัง
จะเป็นปัญหา ก็ตรงที่ว่าใครจะลุกมาถอดปลั๊กเครื่องคอมต่างหากล่ะ
ภาพเซ็ทผู้บ่าวเดนนิสในไดอารี่หน้านี้ หัวโนเขียวเป็นจ้ำมาหมาดๆ
ฝีมือใครถ้าไม่ใช่เจ้าตัวเค้าเอง แฮ่ๆๆ แต่อิชั้นก็คงมีส่วนอยู่ไม่น้อย
ดันไม่เช็ดน้ำซุปที่หกลงพื้นให้เอี่ยมอ่อง 
เจ้าลูกชายวิ่งเล่นไปมา
ลื่นคราบซุปไถล ไปเสยเหลี่ยมเสาเข้าให้ เป็นยังไงล่ะพ่อคุ๊ณณณ~
เห็นดาวอยู่บ่ลูก?..
ฉีกสำเร็จจนได้ สีหน้ามีชัย
ปูดแรกอย่างวิ๊งงงง~ จ้ำแดงหม่นมาเลย พยายามตั้งสติอันน้อยนิด
ให้ไว วิชาชีพพยาบาลที่เรียนมา หายไปไหนนนน~ คิดเด้อคิด !!!!
ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ประคบเย็นน่าได้ผล เดนนิสก็ร้อง มืออิชั้นระหว่าง
ประคบก็สั่น สภาพการณ์จริงกับคนที่รักยิ่ง มันกดดันอย่างบอกไม่ถูก
มาถึงตอนนี้หลายวันผ่านไป ความสั่นไหวในตัวเริ่มลดลง แต่ยามมอง
หัวปูดของลูกทีไร ใจมันหวิวๆ เศร้าขึ้นมาทุกที ความใส่ใจและความ
ระมัดระวัง น่าจะตีคู่เสมอกันให้ตลอดรอดฝั่งนะ เดนนิสน้อยคงจะไม่
เจ็บตัวแบบนี้เน้อ.. หม่ามี๊พลาดไปแล้ว โอ้โน~~ 
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
| thank you : http://www.kimy8.com |
