![]() |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
อินเตอร์เน็ท เพิ่งจะใช้ได้วันนี้เองค๊า หลังจากที่คอมโดนไวรัส เล่นงานแฮ๊งค์หลายวันติดๆ กัน ถ้ามืออาชีพแก้ไขโปรแกรมคง ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมง แต่พ่อบ้านความสามารถเหลือล้น กรั่กๆๆ กว่าจะประกอบตัวเครื่อง กลับสู่สภาพเดิม ป๊าดดดด..ปาเตลิด ไปร่วมสัปดาห์ อิชั้นก็นั่งลุ้นบ่นทอด่า ฮ่าๆ โลกอินเตอร์เน็ทไม่เปิด ใจจะขาดรอนๆ ก็เพิ่งจะค้นพบนี่แหล่ะ ว่าความเหงาวังเวง แท้จริงแล้วมันคืออะไร? ที่ผ่านมาจิ๊บ จิ๊บ ทั้งนั้นนนน~ จากที่มือเคยคลิ๊กเม้าท์ กด(จิ้มดีด) แป้นพิมพ์ เปลี่ยนมาเกาแข้งเกาขา นอนกลิ้งไปกลิ้งมา อนิจจา.. อิชั้นบ้าใบ้ไปแล้วเด้อค๊าาา~ เหม็นตด??? !!!! วันสองวันแรกยังทำเนา หลายวันเข้าไม่ธรรมดา ชะเอิ๊งงงง~ ไม่- ธรรมดา ช่วงความเหงาเข้าครอบงำอยู่ ณ. ตอนนั้น อะไรๆ ก็เข้า มะรุมมะตุ้มอยู่เรื่อยๆ จะว่าเงียบก็คงไม่ซะทีเดียว มีเหล่ากองทัพ งูเห่า เรามาช่วยกัน(คนงานก่อสร้าง) มาเลื่อยไม้ทำบันไดหนีไฟ อยู่หน้าบ้าน ช่างเหมาะเจาะอะไรเช่นนี้ แง่มๆๆ เสียงเครื่องมือเลื่อยไม้ ตั๊ย ตั๊ย ตั๊ยยยย~ มันกระทบโสตประสาท ทำลายแก้วหูเป็นอย่างมาก ไปจัดการจิกสายตาพิฆาตให้รู้ไปว่า ตอนกลางวันก็ยังมีคนอาศัยอยู่นะ.. บอกจะให้ !!!! เปิดประตูกะ แว๊ดใส่แล้ว โอ้ละพ่อ... กล้ามเป็นมัด กำยำทั้งก๊วน โชว์กล้ามเหมือนกัน หนึ่งนายตะโกนถามมา.. โอเคไหม? อิชั้นฉีกยิ้มอย่างสุดใจ แล้ว ตอบกลับไป.. โอเคสุดๆ เล๊ยยยย~ เอาตัวรอดไว้ก่อนล่ะกัน ฮ่าๆ ลูกยังเล็ก นะคะ นะคะ.. กลัวว่าจากที่นักกล้ามกลุ่มนั้น เลื่อยไม้ อยู่ดีๆ จะกลายมาเป็นเลื่อยปากอิชั้นแทน เพราะดันแว๊ดไม่ดู "ตาม้าตาเรือ" นั่นเอง กลับเข้าบ้านปฐมพยาบาลลูกต่อ เจ้าลูกชายกำลังฮิตเค่อะ เดินชน นิดสะดุดอะไรหน่อย จะรีบวิ่งแจ้นมาบอก ชี้ตรงที่เจ็บ ไม่รู้เจ็บจริง หรือว่าไก่กา ชี้ดะบอกเหตุตลอดดดด~ จุดมุ่งหมายคือให้อิชั้น สนใจและเป่าตรงที่เจ็บให้นั่นเอง ฮ่าๆๆ
เพิ่งจะหายไข้ฮั๊บ แต่ที่เจ็บแท้และเห็นจะออดอ้อนให้เอาใจอย่างโอเว่อร์ คงจะ้ป็นซี่ ฟันที่งอกขึ้นมาอีก เกือบใกล้จะเต็มปาก ฟันขึ้นทีไร ป่วยไข้ทุกที แสดงว่ายังไม่ชิน ฮ่าๆๆ เลยเปลี่ยนบรรยากาศ สูดมวลสารนอก- บ้าน ตะลอนพาทัวร์ทั้งเสาร์และอาทิตย์กันโล้ดดดด~ จากที่เจ้าลูกชาย(เคย) ชอบนั่งรถเข็น ตอนนี้หมั่น เดินลิ่วนำหน้า รถเข็นถอยไป ย่ำเท้าลุยน้ำข้างทางลูกเดียว เหอ เหอ พักนี้ฝนตก ถนนทางเท้า.. ขรุขระเป็นบ่อหลายหลุมเลยล่ะ ซึ่งเจ้าเดนนิสนี่- แหล่ะ มักจะวิ่งไปเจิม เหยียบน้ำที่ขัง ให้กระเด็นกระดอนไปทั่ว วิ่งถลาเข้าหากล้อง ความชัดของภาพ.. เบลออย่างที่เห็นค๊า ตั้งแต่มีลูกบ่นเก่งขึ้นเป็นกอง ฮ่าๆๆ ก่อนที่จะร่ายยาวไปมากกว่านี้ ขอจบการบันทึกไดอารี่เอาไว้แบบดื้อๆ เนื่องจากเน็ทที่บ้านใช้งาน ได้เป็นวันแรก โห่.. ฮิ้วววว~ รับขวัญซะหน่อย ข่าวสารยังไม่ได้- ติดตาม ละครทางเว็บยังไม่ได้เปิดดู งานเข้าแล้วข้อย งั้นชะแว๊บ ไปอัพเดทข้อมูลให้กับตัวเองก่อนเด้อค๊า.. บั๊บบายน๊าาาา~
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||